فیروزه

فیروزه در وب فارسی 548 بار دیده شده است.
امتیاز این مطلب از نظر شما
(0 رای)

فیروزه فسفات آبدار طبیعی آلومینیم است که در دستگاه کج‌وجهی متبلور می‌شود، با مس آبی رنگ است و به عنوان جواهر به‌کار می‌رود.

فیروزه با فرمول شیمیایی CuAl6(PO4)4(OH)8 • 4H2O یک کانی کمیاب و ارزشمند به رنگ‌های طیف فیروزه‌ای (آبی روشن تا سبز) و از ردهٔ فسفات است. این کانی به‌دست فیروزه‌تراشان شکل داده می‌شود و به عنوان نگین برای انگشتر، گردنبند، گوشواره و دیگر جواهرات به کار می‌رود.

 

در ایران

این کانی ارزشمند در نیشابور، جنوب مشهد، کرمان، شهر بابک، تفت و در بیرجند یافت می‌شود. معدن فیروزه نیشابور از قدیمی‌ترین معادن فیروزه جهان است که از ۲۰۰۰ سال پیش از آن سنگ فیروزه استخراج می‌شده است و در شمال غرب نیشابور قرار دارد. سنگ‌های فیروزه این معدن به دو دسته خاکی و سنگی تقسیم می‌شوند. فیروزه خاکی دارای رنگ و مرغوبیت بالاتر است. فیروزه عجمی، فیروزه شجری و چغاله از دیگر انواع فیروزه هستند.

 

اطلاعات کلی

فرمول شیمیایی: CuAl6(PO4)4(OH)8 • 4H2O

ترکیب شیمیایی: CuO: 9.78% - Al2O3: 37.6% - P2O5: 34.9% - H2O: 17.77%

رده بندی: فسفات

 

اطلاعات کانی شناسی

شکل بلوری: نهان‌بلور، توپر، ریزگره‌دار

شکل ظاهری: توده‌ای - فشرده

رنگ: فیروزه‌ای (آبی روشن تا سبز)

رنگ خاکه: سفید

سختی موس: ۵ تا ۶

وزن مخصوص: ۲٫۶

جلا: چرب

شکستگی: صدفی - نامنظم

شفافیت: غیر شفاف

اثر اسید: انحلال در هیدروژن کلرید

خاصیت مغناطیسی: ندارد

 

اطلاعات معدنی

محل پیدایش: کمیاب است و بیشتر در آلمان شرقی، URSS، ایران، مصر، آمریکا و چین یافت می‌شود.

پاورقی: